De achtergrond
De Bellenblazer is in opdracht van Prismare ontworpen door de Enschedese kunstenaars Dorien Boekhout (idee en vormgeving) en Paul Klotz (techniek).
Uitgangspunt
Een belangrijk aspect van het kunstwerk is de ‘ontmoeting’ en wisselwerking met de omgeving en haar gebruikers: de Bellenblazer vertegenwoordigt Prismare in Roombeek en leidt mensen in hun wandelgang naar haar ingang. Omgekeerd heeft ook diezelfde omgeving invloed op het kunstwerk.
De Bellenblazer is een markante plek om af te spreken en je te laten inspireren. In het interactieve element spelen menselijke gebruikers een grote rol. De gedachte hierachter komt voort uit het unieke laagdrempelige karakter van Prismare. Met haar meerwaarde, bruisende creativiteit, ontwikkeling en samenkomst van culturen is Prismare een plek voor iedereen.
Temperatuur
In de situatie dat er niemand onderaan het beeld loopt, zal de kleur van de LED-verlichting in de transparante bollen gekoppeld zijn aan de temperatuur. Naarmate het warmer is zal de ‘kleurtemperatuur’ meestijgen. Dit houdt in dat de kleurstelling van de bollen als het vriest donkerblauw is en vandaar oploopt tot rood bij zomers temperaturen. Zo valt als het ware de buitentemperatuur gevoelsmatig af te lezen aan de bellen van de Bellenblazer.
Windkracht
Verder voorziet de windkracht het kunstwerk van een speelse dynamiek: als het windstil is en niemand beweegt onder het beeld, veranderen de kleuren van de bollen niet. Naarmate het harder waait zullen er dynamische ‘kleurrimpelingen’ als vlagen over de bollen verschijnen. Dit houdt in dat gedurende een korte tijd de huidige kleur van de bollen even is veranderd en vervolgens weer teruggaat naar de oorspronkelijke kleur. Op deze manier wordt het ook in het kunstwerk zichtbaar als het niet of juist hard waait.
Doelgroep
Onder de gebruikers van de Bellenblazer wordt in het kader verstaan de mensen die onder het beeld door lopen en zicht begeven in de zogenaamde ‘sensorspots’ van de camera welke bovenin is bevestigd. De camera fungeert als sensor en detecteert beweging van mensen in zijn zichtveld. Binnen dit zichtveld vallen de meeste betonnen bollen die op de grond liggen en zeepsop verbeelden. In de buurt van de betonnen bollen zijn zogenaamde ‘hotspots’ gedefinieerd. Deze bestaan uit een buiten- en binnencirkel.
Techniek en materiaal
Het bestaat uit drie roestvrijstalen palen van 9, 7,6 en 6,5 meter hoog. Tegen de hoogste paal leunen twee figuren, een rood figuur van 6 meter hoog met een kleiner oranje figuur van 3,2 meter ‘op schoot’. Tegen de andere paal leunt een paarse kat van ruim een meter hoog. De objecten worden gecoat in de kleuren van Prismare.
De beide figuren blazen zeven ‘zeepbellen’ de lucht in met een diameter variërend van ruim een meter tot bij 2,5 meter. De zeven bellen zijn van ETFE, een hoogwaardig kunststof. De bollen worden via een luchtpomp in de palen gevuld met lucht die vanwege een klein gaatje in de buitenste schijf in de beweging blijft. Bij kou, felle zon en stevige wind blijft de Bellenblazer fier overeind.
Licht en geluid
Onopvallende luidsprekers, onder de punt van Prismare en op oorhoogte in de palen van het kunstwerk, en infraroodcamera’s zorgen voor licht- en geluidseffecten. Zodra iemand voorbij loopt, is een ‘ploppend’ geluid te horen. Onder het kunstwerk op de stoep komen vijftien halve betonbollen te liggen die ‘hotspots‘ zijn voor de camera. Deze bollen komen zo ver uit elkaar te liggen dat ze geen obstakel vormen voor passerende rolstoelen of kinderwagens.